De weg naar geluk Donderdag 17 februari 2011: vandaag zo'n heerlijke 'samenloop van omstandigheden dag'. De kosmos had duidelijk een boodschap voor me in petto. Lees maar mee. Het begon met de spreuk van de Happiness scheurkalender voor vandaag: Geluk is een bijproduct van de zoektocht naar vrijheid. Okay, mooi. Mijn thema 'geluk' begon op het station in Dordrecht. Toen ik zat te wachten op de trein (die overigens netjes op tijd was!) begon een oude meneer naast mij zijn kraslot te krassen. Opeens hoorde ik een vreugdekreet. De man had eur 50 gewonnen. Werd zijn zoektocht naar geluk dan vandaag beloond door het kraslot? Hij vroeg aan mij te checken of hij inderdaad prijs had. Helaas, hij had maar eur 5 gewonnen. Zijn teleurstelling was groot. In zijn beleving had hij namelijk eur 50 gewonnen. Nu leed hij een verlies van maar liefst eur 45. Maar in mijn beleving had hij 100% winst. Zijn lot had hem immers maar eur 2,50 gekost. Mooi, dat verschil in perceptie. Enfin, de man werd boos ... niet op mij ... maar op zijn kraslot. Hij was er zo dichtbij en voelde zich voorgelogen. Geld maakt dus inderdaad niet gelukkig! Gaat het met de zoektocht naar geluk soms ook niet zo? Je denkt dat je het hebt gevonden en dan valt het enorm tegen. Gelukkig kwam de trein en kon ik de negatieve energie van de oude man verlaten. Vlak voordat ik instapte zag ik nog een reclameposter waarin geluk werd beloofd in de vakantiebestemming Turkije. In Hollywood-stijl stond groot HAPPINESS op een berg geschreven in Turkije. Nu ben ik een keer in Turkije geweest, in zo'n all-inclusive complex. Niks ten nadele van Turkije, want dat is een prachtig land ... maar ik heb me nog nooit zo ongelukkig gevoeld tussen al die beestachtige all-inclusive verslaafden. Ik schaamde me om mens te zijn en tot dit ras te behoren. Uiteindelijk kwam ik aan bij mijn sollicitatiegesprek in Delft. Overtuigd van het feit dat het geluk daar op me zou wachten. Een waanzinnige job als begeleider voor ADHD-kids. Maar helaas ik had niet de hoofdprijs gekrast. In tegendeel ... ik moest zelf (veel) geld inleggen om met deze kinderen om te kunnen gaan. Ik had dit wel min of meer verwacht, dus een echte teleurstelling was het nu ook weer niet. Maar sommige andere sollicitanten (want we waren met een hele club uitgenodigd) voelde zich net als de oude man op het station. Ze zagen het verlies in termen van 'zonde van mijn tijd' en voelden zich voorgelogen. Ze vergaten de winst te zien. Voor mij een prachtige dag met een prachtig inzicht: mijn eigen weg gaan met mijn eigen bedrijf en me niet inkopen in iemand anders zaak. Een mooi geluksmoment. Maar de dag was nog niet voorbij. Door de samenloop van omstandigheden zat ik 's avonds bij een bijeenkomst van een stelletje boeddhisten te chanten en te discussieren over geluk. Om zodoende in contact te komen met mijn eigen boeddhanatuur. Tijdens het chanten voelde ik me in het moment vrij van al mijn beperkingen. Ik voelde me zowaar even gelukkig. En toen dacht ik aan de wijsheid van Boeddha: er is geen weg naar geluk. Geluk is de weg.